Lag: Hrólfur Vagnsson / Texti: Soffía Vagnsdóttir
Söngur: Birna Hjaltalín Pálmadóttir og Benedikt Sigurðsson
Hesteyri
Á forfeðra eyðistað norður á hjara
ég finn mína sælustu stund.
Er vorar þá langar mig mest til að fara
og ná við hann endurfund.
Ég sigli´yfir Djúpið á sólbjörtum degi
og Sléttunni sneiði hjá.
Svo birtist hún fögur, og báturinn beygir
Við akkeri´er festur þá.
Viðlag:
Hesteyri, Hesteyri
Staðurinn fagri sem dregur mig að sér.
Hesteyri, Hesteyri
Ég nýt þess að dvelja hér.
Og breiðu af bláklukkum, sóley og njóla
ég sé er ég horfi´í land.
Hún nær allt frá Reyrhól og niður að skóla
og stoppar við fjörusand
Í julluna fer ég og ræ svo að landi
og jarðtenging næst við fót.
Steinvölur, skeljar í grábrúnum sandi
og selurinn sest á grjót.
Viðlag:
Hesteyri, Hesteyri
Staðurinn fagri sem dregur mig að sér.
Hesteyri, Hesteyri
Ég nýt þess að dvelja hér.
Ég fjöruna geng og finn angann af þara
og finn hve ég slaka á.
Nú langt út á Eyrar mig langar að fara.
Já lengst út á ystu tá.
Svo síg ég til baka og sest upp á bakkann
og söngla í huganum lag.
Þetta´er fallegur dagur, – ég almætti þakka´ann
hvað allt er nú gott í dag.
Viðlag:
Hesteyri, Hesteyri
Staðurinn fagri sem dregur mig að sér.
Hesteyri, Hesteyri
Ég nýt þess að dvelja hér.
Og tófan nú tónar sitt spangól á hjalla
og tekur svo sprettinn á fjall.
Hvað skyldi nú lágfótan vera að bralla?
Ég sendi´henni vinalegt kall.
Svo sting ég út potti með leifum af kjéti
og spennt þess bíð að sjá
senn kemur hún hlaupandi, úr sínu fleti
og veislunnar feng vill fá.
Viðlag:
Hesteyri, Hesteyri
Staðurinn fagri sem dregur mig að sér.
Hesteyri, Hesteyri
Ég nýt þess að dvelja hér.
Já hér vil ég vera og hugsa og njóta
og vakna og sofna í senn.
því ævintýr alltaf í kolli upp skjóta
sem gerðust, og gerast enn.
Hesteyri, Hesteyri,
Staðurinn fagri sem dregur mig að sér.
Hesteyri, Hesteyri
Ég hef unun að dvelja hér.